Nog zo kort de tijd...

Gea van der Veen is  zelfstandig coach/trainer bij ‘De Steven’ (www.desteven.nl). Zij richt zich vooral op rouw- en verliesverwerking. Niet alleen bij overlijden, maar ook bij bijvoorbeeld ontslag, ziekte, ongeluk, burn out, hsp(hooggevoeligheid), stress, echtscheiding etc. In haar blogs vertelt Gea op informatieve en boeiende wijze over haar interessante werk.


Het jaar draait alweer ruim een maand. Is er al iets terechtgekomen van onze goede voornemens? Hebben we minder gesnoept? Bewegen we meer dan het afgelopen jaar? Zijn we nog steeds gestopt met roken? Laten we de drank wat meer staan? Grote kans dat de goede voornemens al wat meer naar de achtergrond zijn geraakt. Tja, het weer nodigt niet echt uit om ’s avonds naar de sportschool te gaan. En een verjaardag zonder taart en een drankje is niet echt een feestje toch? Maar na de vakantie: dan begin ik echt!! De goede voornemens worden even naar voren geschoven. Gewoon omdat dit kan.

Plannen maken, het hoort bij het leven. Op het eind van een jaar ligt er nog een heel onbeschreven jaar voor ons. Een nieuw jaar waarin we nieuwe uitdagingen aangaan. En waarin we nieuwe herinneringen maken voor ons verdere leven. Met mooie en ook niet zo mooie gebeurtenissen.

Maar soms loopt het jaar ineens heel anders. Dat was zeker voor Sheila het geval. Ook zij had  verwacht dat haar verwachtingen voor 2018 uit zouden komen. Dat 2018 een heel mooi jaar zou worden. In 2016 overleed haar middelste dochter op jonge leeftijd. Kapot was ze ervan. Nauwelijks hersteld van de grote schok over dit overlijden, werd in 2017 bij haar jongste zoon kanker geconstateerd. Gelukkig maakt hij het inmiddels weer goed. Bij de man van Sheila werden in 2017 hartproblemen vastgesteld. De eerste operatie was bij hem niet gelukt. Na een tweede operatie   oktober 2017 ging het gelukkig een stuk beter. Vlak voor de Kerstdagen fietsten ze samen weer hele einden.

De laatste 2 jaren waren zwaar geweest voor Sheila. En begin december wilde ze weer even helemaal tot haar zelf komen. Ergens in haar eentje de rust opzoeken en de tijd nemen om het verdriet en de stress te verwerken. Tijd besteden aan haar hobby schilderen. Daarmee kon ze helemaal tot rust komen. Een vervelend kuchje bleef terugkomen, maar ach iedereen heeft wel eens wat toch?

Na thuiskomst ging Sheila met dat kuchje naar de huisarts. Ze voelde zich niet goed en iets vertelde haar dat het meer was dan een onschuldige verkoudheid. Als verpleegkundige voelde ze dat gewoon. De huisarts stuurde haar meteen door. Op 27 december 2017 ging ze naar het ziekenhuis voor onderzoek. Nauwelijks 3 weken later was Sheila al overleden.

Zo snel, zo onverwachts. Het is bijna niet te geloven dat ze er niet meer is. Sheila had nog zoveel plannen voor 2018. Ze hield van het leven en de mensen om haar heen. Plannen waren er altijd in overvloed. Het is haar niet gegeven.

Het laatste schilderij dat ze gemaakt had in haar rustperiode in december sierde nu haar kist. Kleurrijk, zoals ze zelf was. Mooi mens en heel uniek. Ze wordt gemist!