Time in a bottle

Een bekend nummer van Jim Croce uit 1973: If I could save time in a bottle. Bij het kijken van de Nederlandse serie Penoza V werd het in de laatste scene gespeeld. Na alle bedreigingen, moorden en het verdriet waar de familie mee te maken heeft gehad, blijven ze alsnog trouw aan elkaar. Niemand zal het in zijn of haar hoofd halen de ander geen dekking meer te geven, want ja, familie kies je niet uit, maar je bent er voor ze als ze je nodig hebben.

Op het moment dat het nummer begint, ga je langs de familie en zakenpartners van hoofdrolspeelster Carmen, die allemaal op hun eigen manier haar overlijden tot zich nemen. En op dat moment kan je je zo goed voorstellen dat je, ondanks welke herinneringen het zijn, je ze toch zo dicht mogelijk bij je wil houden. Croce bedoelt de tekst misschien meer in de zin van de liefde tussen enkel twee mensen, maar als je het beschouwt vanuit de gezamenlijke geschiedenis tussen die mensen, begrijp je heel goed dat ze willen borgen wat geweest is.

Het zette me, zoals muziek zo vaak doet, aan het denken. Zou ik alle verleden tijd willen bewaren, om het uiteindelijk met mijn dierbaren te willen delen? Ervaringen die je met elkaar hebt gehad of juist op dat moment dat je niet samen was; zou je ze allemaal even goed willen opslaan? Ik denk het wel. Soms, als ik eventjes geen licht aan het einde van de weg zie, verzamel ik al die herinneringen en ga ze in volle emotie langs. Ik probeer ze meestal wat weg te drukken omdat ik er anders in verworven raak,  maar op die momenten dat het toch een puinhoop is, laat ik ze toe. Uiteindelijk, wanneer alle herinneringen die dan al zoveel in me los hebben gemaakt, zijn gepasseerd, voel ik dat er toch weer wat in zicht is. De ervaringen zelf maken je niet meteen een beter mens, maar door ze bij je te houden kan je de toekomst met dubbel zoveel munitie tegemoet.

De kracht van het relativeren zit hem denk ik ook in je emotionele stabiliteit. Wanneer je dit kan en de (verleden) tijd als je bagage ziet, sta je naar mijn idee veel sterker. Dan kan er van alle kanten nog op je worden geschoten, maar je weet door je ervaringen welke kanten je op kunt en daarmee lukt het je beter om vooruit te denken.

Je kunt het verleden ook blijven ontkennen en verder gaan zonder de tijd te bewaren, maar dat zou er in mijn ogen voor zorgen dat je altijd moet zoeken naar een nieuw houvast en telkens weer grijpt naar het onbekende. De verleden tijd laat je dan niet inzien wat er al die keren is gebeurd toen je links afsloeg en stoïcijns je eigen weg vervolgde.

Maak dus van je eigen herinneringen die je (samen met anderen) hebt je eigen raad. Doe het samen met anderen en verdubbel je kracht.

If I had a box just for wishes
And dreams that had never come true
The box would be empty
Except for the memory
Of how they were answered by you                       - Jim Croce