Hoe hoort het eigenlijk?

Manon Snoeker (www.trouwtoespraak.nl) is vrijgevestigd trouwambenaar en spreekt daarnaast op ceremonies en plechtigheden zoals uitvaarten, huwelijken en jubilea. Manons werk is zoals het leven: vrolijkheid en verdriet wisselen elkaar af.  In haar blogs neemt Manon ons mee bij haar werkzaamheden en vertelt ze over de bijzondere ontmoetingen die ze heeft met haar opdrachtgevers.


“Dames en heren, vergeet u niet, als u straks na de uitvaart huiswaarts keert, om uw telefoon weer aan te zetten…”. Een prachtige manier, van een uitvaartleider die ik ken, om de genodigden bij de uitvaart te vertellen dat zij er natuurlijk niet aan herinnerd hoeven worden om de smartphone uit te zetten.

Toch blijkt in de praktijk regelmatig, dat mensen soms niet goed weten wat er van hen verwacht wordt. Van oudsher zijn daarvoor regels in het leven geroepen. Protocol geeft houvast bij het verloop van, in dit geval, een uitvaart. Etiquette geeft aan er van je verwacht wordt, hoe je omgaat met andere mensen. In dit geval als genodigde op een uitvaart. Etiquette is er dus om het leven gemakkelijker te maken. Om mensen op hun gemak te stellen.

Ik zet hier wat zaken op een rij, die vrij logisch lijken. In de praktijk blijkt het echter niet voor iedereen vanzelfsprekend te zijn.

Kom op tijd, een kwartier voor aanvang van de plechtigheid aanwezig zijn is heel prettig. Het geeft je de tijd voor een toiletbezoek, om het condoleanceregister te tekenen en om even te acclimatiseren.

De smartphone op stil of nog beter, uit.

In de ontvangstruimte kan op zachte toon wat geconverseerd worden, zodra je de ruimte betreedt waar de plechtigheid plaatsvindt, ben je stil. Ik verbaas mij altijd over mensen die het hele eerste muziekstuk gezellig met buurman of buurvrouw blijven praten. Realiseer je eens wat de familie op de voorste rij doormaakt!

Als de rouwkaart geen dresscode vermeldt, kies dan voor donkere, onopvallende kleuren. Gepaste kleding, een rekbaar begrip. Sober, schoon, kreukvrij. Eenvoudig, geen overdaad. Een korte broek en slippers zijn voor een uitvaart niet wenselijk. Nette kleding en gepoetste schoenen zijn de norm. Een jas laat je altijd achter in de garderobe.

Geen overdadige sieraden. Strikt genomen, draag je alleen parels naar een uitvaart. Een horloge kan uiteraard, mits niet te groot, kleurrijk en opvallend. Een zonnebril zet je af! Zonnebril in het haar is leuk op een terrasje. Houd de make up bescheiden.

Neem je bloemen mee naar de uitvaart, overleg even met de uitvaartleider waar je die neer mag leggen of overhandig de bloemen aan de uitvaartleider. Op de kist liggen doorgaans alleen bloemen van de naaste familie.

Neem je deel aan de rouwstoet, zorg voor een schone auto.

Bij het condoleren is een persoonlijk woord fijn. Houd in geen geval lange verhalen, er zijn nog meer mensen die willen condoleren en voor de familie is het een emotionele tijd en een lange dag. In gesprek met andere gasten is het goed om het ingetogen te houden.

Een condoleancebericht is altijd handgeschreven en wordt gestuurd aan het correspondentieadres zoals vermeld op de kaart.

Overledene en nabestaanden staan centraal. En twijfel je ergens over, informeer bij de uitvaartleider, hij of zij zal je graag van dienst zijn. Respect is het eerste en het laatste gebaar bij de uitvaart. De zogenaamde Etiquette zijn je daarbij tot hulp!