Leef!

Manon Snoeker (www.trouwtoespraak.nl) is vrijgevestigd trouwambenaar en spreekt daarnaast op ceremonies en plechtigheden zoals uitvaarten, huwelijken en jubilea. Manons werk is zoals het leven: vrolijkheid en verdriet wisselen elkaar af.  In haar blogs neemt Manon ons mee bij haar werkzaamheden en vertelt ze over de bijzondere ontmoetingen die ze heeft met haar opdrachtgevers.  


Haal eruit wat erin zit, geniet met de dag en stel niet uit. Het kan zomaar je laatste zijn…Dat was zijn motto. Zijn laatste dag kwam te vroeg. Veel en veel te vroeg.

Het is de dag na kerst en aan het begin van de avond klinken sirenes door Hoogeveen. Wat zal er gaande zijn? Niet veel later verschijnen er op social media nieuwsberichten over een verschrikkelijk ongeluk op de A37. Daarbij is een man om het leven gekomen. Mijn gedachten gaan uit naar het slachtoffer en zijn familie, je zal de boodschap maar krijgen…

Twee dagen later word ik gebeld, of ik kan spreken op een uitvaart. Ik begrijp dat het gaat om de man die op de snelweg is aangereden, een vreselijk verhaal. Ik maak een afspraak met de familie en op een koude middag, vlak voor de jaarwisseling ga ik met hen in gesprek.

Zijn vrouw vertelt haar verhaal, bijgestaan door de zussen van haar man. Het bericht dat enkele dagen geleden via social media tot mij kwam, krijgt een gezicht, komt tot leven, raakt mij diep in mijn hart. Het is niet te bevatten wat hier is gebeurd. Er is zoveel boosheid en nog veel meer verdriet. Er vloeien tranen. Veel tranen.

We nemen het verhaal van zijn leven door en trots vertelt zijn vrouw wie haar man was. Sommige herinneringen brengen een glimlach op haar gezicht. Zij hield zoveel van deze man. En hij, hij was zo stapelgek met haar en met de kinderen.  Nog maar zo kort geleden hadden zij elkaar weer gevonden en samen het geluk. Met hun kinderen leefden zij hun leven en plukten de dag, want altijd drong hij daarop aan: leef, alsof morgen niet bestaat…

In de dagen die volgen hebben we veel contact met elkaar, bespreken we het verloop van de afscheidsdienst en de inhoud van de toespraak. Over ieder detail wordt nagedacht, het wordt een afscheid en een eerbetoon. Het is zo fijn om deze familie een heel klein beetje tot steun te kunnen zijn. Dat blijft bijzonder, dat je je werk doet, dat je hart spreekt en dat daardoor iets ontstaat wat van waarde is voor hen.

De avond voor de uitvaart is er een condoleance avond en de belangstelling is overweldigend. Ik ben erbij als de dag van morgen wordt doorgenomen. Dit keer hoort dat bij mijn voorbereiding. Ik heb het nodig. Het afscheid is zo mogelijk nog indrukwekkender dan we van tevoren bedacht hadden. De muziek, het verhaal van zijn weduwe, verwoord door mij, de kinderen die zelf iets zeggen, familie die een persoonlijk woord spreekt en het levensverhaal. Wanneer ik niet aan het woord ben, zit ik aan de kant, mijn blik naar de grond gericht, geconcentreerd op wat ik nog ga vertellen.

Ademloos luistert iedereen naar woorden en muziek. Deze man, uit het leven gerukt. Onwezenlijk, oneerlijk, niet te begrijpen… De apotheose van een leven dat nog lang niet klaar was. 

(fotocredits: Mario Hofstee)