Band door afscheid

Gea van der Veen is  zelfstandig coach/trainer bij ‘De Steven’ (www.desteven.nl). Zij richt zich vooral op rouw- en verliesverwerking. Niet alleen bij overlijden, maar ook bij bijvoorbeeld ontslag, ziekte, ongeluk, burn out, hsp(hooggevoeligheid), stress, echtscheiding etc. In haar blogs vertelt Gea op informatieve en boeiende wijze over haar interessante werk.


Lucy is een lastige en opstandige puber. Ze slaapt op 14- jarige leeftijd al in het park, gaat om met “vrienden” in het drugsmilieu. Kortom: haar ouders hebben hun handen vol. De weg naar volwassenheid is heftig. Lucy en haar ouders houden contact maar dat verloopt heel erg moeizaam.

Dan gaat ging Lucy emigreren naar Nieuw- Zeeland. Samen met haar inmiddels echtgenoot wil ze daar een nieuw leven opbouwen. Kort na vertrek blijkt Lucy zwanger. Haar ouders leven enorm met haar mee. Er is regelmatig brief- en telefonisch contact. Juist in haar brieven blijkt Lucy haar gevoelens en emoties prima te kunnen verwoorden. Iets waar ze tijdens het persoonlijke contact altijd veel moeite mee heeft. Groot is de schok wanneer het kindje levenloos ter wereld komt.  Lucy’s ouders vliegen onmiddellijk naar Nieuw-Zeeland. Door alle emoties en de lange vliegreis kan vader Jan, die al jaren hartproblemen had, het allemaal niet aan en belandt in Singapore in het ziekenhuis. Gelukkig loopt het goed af en kunnen ze alsnog op bezoek bij hun dochter en schoonzoon.

Een aantal jaren later worden Lucy en haar man verblijd met een gezonde zoon, Peter. Ditmaal wordt er vooral veel gebeld. De gesprekken worden steeds intiemer en persoonlijker. De hartelijkheid die er nooit is geweest tussen Lucy en haar ouders is steeds sterker aanwezig. Ook bij het tweede bezoek aan Nieuw-Zeeland komt vader Jan weer in het ziekenhuis terecht. Hij realiseert zich dat hij door zijn hartproblemen waarschijnlijk voor het laatst bij zijn dochter en familie op bezoek is. Lucy en haar gezin bezoeken jaarlijks in Nederland. Bij een van de bezoeken worden vader Jan en moeder Trees geleerd hoe ze moeten e-mailen, zodat er nog meer en nog vaker contact kan zijn.

Helaas slaat vier jaar later het noodlot toe. Bij Lucy’s man wordt kanker geconstateerd. Verschrikkelijk, zeker als je zo ver bij elkaar vandaan bent en je elkaar zo graag tot steun wilt zijn. Lucy komt pas weer naar Nederland wanneer haar man is overleden. Heel triest wanneer je dan pas elkaar lijfelijk tot steun kunt zijn. Maar door het veelvuldige contact per mail, brief en telefoon hebben ze toch het gevoel erg dicht bij elkaar te staan. Enige tijd na de dood van haar man besluit Lucy definitief terug te keren naar Nederland. Haar ouders Jan en Trees zijn inmiddels op vergevorderde leeftijd en Lucy wil graag nog zo veel mogelijk tijd met ze doorbrengen. Samen met haar zoon Peter vestigt ze zich in Nederland maar helaas wordt Peter ontzettend gepest. Na het een jaar aan te hebben gezien besluit Lucy met pijn in haar hart weer terug te keren naar Nieuw-Zeeland.

Ze vraagt haar beste vriendin op haar ouders te letten. Helaas overlijdt vader Jan kort daarna. Tijdens het regelen van de begrafenis merkt Lucy dat haar moeder begint te dementeren. Een gesprek met de huisarts bevestigt dit. Tijdens haar korte verblijf in Nederland zet Lucy alles op alles om haar moeder in een verzorgingshuis te krijgen. Dat lukt en dat geeft Lucy een veilig gevoel. Ze bellen elkaar iedere ochtend om precies 10 uur. Haar moeder heeft het er goed naar de zin. Ondanks de vele keren afscheid zijn moeder en dochter dichter bij elkaar dan ooit. Ook al zijn ze gescheiden door duizenden kilometers.