Moederdag

Parfum voor mam, bloemen voor mam, brunchen met mam, uit eten met mam; alles kwam voorbij vandaag en voorgaande dagen. Klanten op de markt die je een fijne Moederdag wensen, waarna je nogal ongemakkelijk en zo overtuigend mogelijk ze hetzelfde wenst. Afgelopen week heb ik me op het werk zoveel mogelijk proberen in te zetten voor alle cadeaus voor Moederdag. Het zorgt voor een stukje dankbaarheid van anderen, maar degene van wie ik de meeste dankbaarheid zou krijgen op deze dag is er niet. En wat zou ik haar graag ontbijt op bed willen brengen, ook vond ze dat verschrikkelijk met het hele dienblad onder de thee en stukken croissant tussen de lakens. Wat zou ik graag een kleurplaat -buiten de lijntjes ingekleurd- willen geven. Wat zou ik graag de allerdikste bos bloemen geven en voor elke dag dat we nog samen zouden zijn een kus erbij.

Na het overlijden van mam heb ik er minstens drie moeders bij gekregen, in de vorm van mijn zussen. De interim-moeders die eerder ook mijn luiers verschoonden, het door mij met yoghurt onder gesmeerde behang schoonmaakten, mij leerden fietsen en met me naar de speeltuin gingen. Nu ontroeren ze me, drogen m'n tranen, helpen ze me met schoonmaken, leren me bier en koffie drinken en gaan met me op stap. Het moedergevoel zit er bij deze drie toppers helemaal in. Hoe ze doorgaan met alles, keihard werken, kinderen krijgen en grootbrengen, afstuderen, bachelor halen en nog veel meer. Daarom is mijn Moederdag ook een inval-Moederdag. 

Zodra ik vanochtend wakker werd, zat mam al in mijn hoofd. Ik bekeek alle berichten op de sociale media en zag dat er naast lieve berichten voor moeders ook berichten stonden waarin moeders volledig werden afgekraakt. En waarom? Ze laten je een keer niet naar de kroeg gaan? Ze zeggen dat je moet studeren zodat je later geen perkjes aan hoeft te harken? Ze verbieden je met een loverboy annex pooier annex vrouwenverslinder om te gaan? Geloof me, moeders hebben het vaak bij het rechte eind. Ik met mijn eigenwijze karakter heb vaak genoeg meegemaakt dat mam dan achteraf toch weer gelijk had en dat ik het beter volgens haar manier kon doen. 

Steeds meer mensen die een ouder missen leer ik kennen, en het is zo fijn om alles met elkaar te delen. Je hoeft ze bepaalde dingen niet telkens weer uit te leggen, want ze weten hoe alles voelt. Zo kunnen we elkaar toch nog een beetje door deze tijden helpen en zullen onze ouders trots zijn dat we met z'n allen sterk staan. Iedereen die vandaag niet zijn of haar moeder kan vertellen hoeveel ze wordt gemist wil ik dan ook heel erg veel sterkte wensen, en vertellen 'that there's an angel watching over you'.

Maar ook de moeders die van hun kinderen niet kunnen horen dat ze de liefste zijn. De moeders die vandaag niet geëerd kunnen worden omdat ze nooit kinderen konden krijgen. Deze moeders wil ik meegeven dat ook zij met recht een moeder zijn te noemen, want deze vrouwen zijn vaak als moeders voor anderen. Fijne Moederdag!