Een boerenbegrafenis - afscheid op eigen land

Anita Buikstra is werkzaam in de uitvaartzorg. Ze ondersteunt nabestaanden bij het nemen van beslissingen rondom de begrafenis of crematie en helpt ze bij het realiseren van de laatste wensen. In haar blogs neemt Anita ons mee bij haar bijzondere en aangrijpende werkzaamheden.


Maandag 5 september krijg ik de melding dat Gerard Hof overleden is. Om 19.30 uur spreek ik af met de nabestaanden in Balkbrug. Gerard heeft een boerderij en in de schuur ontmoet ik zijn kinderen, twee zonen en zijn schoondochters. Gerard is 64 jaar geworden en bijna 10 jaar weduwnaar. De kinderen hebben veel  te vroeg afscheid moeten nemen van hun ouders.

Een zoon zegt; wat er ook gebeurt, mijn vader wordt met de trekker en een kar erachter vervoerd op de dag van de uitvaart naar de begraafplaats. Dat hebben we hem beloofd . Gerard had niet veel wensen, maar dit wilde hij heel graag. Hoe lang heeft jullie vader hier gewoond, vraag ik. Zijn hele leven, eerst met zijn ouders, broer en zus en later met zijn eigen gezin, 64 jaar dus. Misschien kunnen we de afscheidsdienst ook wel bij de boerderij houden, zeg  ik. Het wordt mooi weer deze  week, dus wat het weer betreft kunnen we het niet beter treffen. Gerard heeft weilanden om zijn boerderij en daar staan zijn koeien. Ik zag het plaatje al voor me, de belangstellenden in het weiland en de koeien achter het hek er omheen te grazen. Kan dat en mag dat, vragen de jongens? Ja dat mag, jammer genoeg mogen we jullie vader er niet begraven, want dat had Gerard gekscherend wel eens geroepen tegen zijn zus en tevens buurvrouw. De kinderen zijn meteen enthousiast. Gerard ligt de dagen voor het afscheid op strobalen opgebaard in zijn schuur,  zijn kat waar hij zo gek mee was snuffelt geregeld even bij de kist.

‘Hebben jullie het al over de kaart gehad’, vraag ik de kinderen.  Zijn schoondochter heeft de middag voor Gerard's overlijden nog een prachtige foto van zijn koeien in het weiland gemaakt; dat is de foto die op de kaart moet komen. Zij is grafisch ontwerper en wil graag de kaart ontwerpen, dat had ze ook bij haar schoonmoeder gedaan. Het is een prachtige kaart geworden die helemaal bij deze week hoort.  

Op de dag van de uitvaart worden de stoelen en banken klaargezet in de wei, een tent waar de kist op strobalen in komt te staan en er wordt geregeld dat we muziek en een microfoon. hebben De zon schijnt. De kleindochters lezen een prachtig gedicht voor en ik heb de eer dat ik de levensloop mag voordragen. Gerard hield van ‘Normaal’en hun muziek galmt dan ook  over de weilanden. De koeien zijn nieuwsgierig en lopen om de afrastering. Een mooi vergezicht naar het mais dat nu hoog staat. Wanneer het afscheid is afgelopen dragen de kinderen de kist naar de kar. Voor de kar rijdt de trekker van Gerard waarmee hij altijd zijn favoriete hobby ‘trekkerslep’ mee uitoefende. Afgelopen jaar had hij de trekker op laten knappen in de kleuren donkerblauw en crème.  Zijn nicht is bloemist en heeft een prachtig rouwstuk gemaakt in de kleuren van de trekker. We rijden met alle belangstellenden naar de begraafplaats en begraven Gerard daar bij zijn lieve vrouw Alie; hij heeft haar al bijna tien jaar moet missen.

‘Wat jammer dat pa niet geweten heeft dat we hem zo’n mooi afscheid hebben gegeven’, zeggen de kinderen. Ik denk dan: is dat zo, zal hij dit echt niet meer zien?